• raport o korkach|
• księgarnia|
• ePapier|
• napisz do nas|
• |
• więcej kanałów RSS

The Doors – historia nieopowiedziana ****

USA 2009, scen. i reż. Tom DiCillo, kina: Cinema City: Arkadia, Kinoteka

20 lat temu Oliver Stone zrealizował fabularny film „The Doors”. Choć w tytule była nazwa zespołu, to bohater był tylko jeden – Jim Morrison, w którego wcielił się Val Kilmer. Dopiero teraz, w pełnometrażowym dokumencie Toma DiCillo obok niekwestionowanego lidera Morrisona pojawiają się – niemal na równych prawach – współtwórcy sukcesu grupy, czyli John Densmore, Robby Krieger i przede wszystkim Ray Manzarek.

W tym filmie nie ma współczesnych „gadających głów” wspominających bądź oceniających dokonania legendarnego dziś zespołu. Są tylko archiwalne taśmy z ich wypowiedziami, relacjami z prób i, co najciekawsze, zapisami fragmentów koncertów.

Jedynym odniesieniem do naszych czasów jest – moim zdaniem nazbyt emfatyczna – narracja snuta przez Johnny’ego Deppa, który mocno przesadził z modulowaniem głosu. Ale to mało ważny szczegół. Najważniejszy jest obraz i oczywiście muzyka. „The Doors – historia nieopowiedziana” to chronologiczny zapis historii zespołu.

A zaczęło się od przypadkowego spotkania studentów wydziału filmowego uniwersytetu w Los Angeles Morrisona i Manzarka, który już grał we własnym zespole i dostrzegł w koledze potencjał estradowy i muzyczny. Za chwilę dołączyli do nich Densmore i Kriege. I tak powstał The Doors. Przez pięć lat, do śmierci Morrisona, nagrali pięć płyt, na których punkcie oszalał muzyczny świat.

Film DiCillo to dla fanów The Doors pozycja obowiązkowa. Dla pozostałych autentyczny zapis młodzieżowych fascynacji i ducha przełomu lat 60. i 70. XX wieku w Stanach Zjednoczonych.