Na swoich stronach spółka Gremi Media SA wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach prawidłowego świadczenia usług, odpowiedniego dostosowania serwisów do preferencji jego użytkowników, statystycznych oraz reklamowych. Korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki oznacza wyrażenie zgody na użycie plików cookies w pamięci urządzenia. Aby dowiedzieć się więcej o naszej polityce prywatności kliknij TU.

Warszawa pożegna Kamę z AK

Marek Kozubal 12-02-2016, ostatnia aktualizacja 12-02-2016 10:41

We wtorek na cmentarzu powązkowskim pożegnamy legendarną łączniczkę AK Marię Stypułkowską-Chojecką „Kamę”, honorową obywatelkę Warszawy.

Kopiec Powstania Warszawskiego przy ul. Bartyckiej w Warszawie
autor: Darek Golik
źródło: Fotorzepa
Kopiec Powstania Warszawskiego przy ul. Bartyckiej w Warszawie

Maria Stypułkowska-Chojecka, pseudonim "Kama", łączniczka batalionu "Parasol" Armii Krajowej zmarła 5 lutego wieczorem. Miała 89 lat. Uczestniczyła m.in. w wykonaniu wyroku na Franzu Kutscherze. W sumie brała udział w siedmiu akcjach. Brała udział w rozpoznaniach m.in. Weffelsa, potem Brauna, Koppe, Stamma, alei Szucha, Frühwirtha i Hahna.

Jej pogrzeb odbędzie się 16 lutego. Tego dnia o godz. 11.30 w Katedrze polowej Wojska Polskiego przy ul. Długiej 13/15 odbędzie się msza święta żałobna, pogrzeb odbędzie się o godz. 13 na Cmentarzu Wojskowym Powązki (aleja Smoleńska kwatera G-Tuje 22).

Kama w konspiracji była od sierpnia 1942 roku. W sierpniu 1943 r. skierowana została do Grup Szturmowych Szarych Szeregów, podporządkowanych Kedywowi KG AK - przydział: Oddział Specjalny "Agat" (późniejsze kryptonimy: "Pegaz", "Parasol"). Ukończyła kurs wojskowy, sanitarny, łączności konspiracyjnej oraz Zastępczy Kurs Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty "Agricola". W oddziale "Agat"-"Pegaz"-"Parasol" była łączniczką oraz prowadziła rozpoznanie do akcji likwidacyjnych.

Brała udział w Powstaniu Warszawskim. 1 sierpnia przydzielona jako łączniczka do kwatermistrzostwa 2. kompanii; na własną prośbę została przeniesiona do sztabu zgrupowania "Radosław", jako łączniczka batalionu "Parasol", następnie łączniczka plut. pchor. "Kopcia", dowódcy I plutonu 2. kompanii. Po przejściu batalionu na Stare Miasto znalazła się w sanitariacie. Po nieudanym przebiciu oddziałów staromiejskich do Śródmieścia przeprowadziła swoich rannych kanałami z pl. Krasińskich na ul. Warecką przy Nowym Świecie. Po krótkim odpoczynku przeszła z oddziałem na Górny Czerniaków, gdzie ponownie pełniła obowiązki łączniczki.

Wyszła z Warszawy 5 lub 6 października 1944 r. w kolumnie ludności cywilnej. Razem z rodzicami powróciła do Warszawy w lutym 1945 roku. Po wojnie związała się z Jerzym Chojeckim, kolegą z "Parasola", w którego szeregach walczył pod ps. "Spokojny". Latem Jerzy został ujęty przez UB, a Maria ukrywała się na Lubelszczyźnie. Po apelu płk. "Radosława" o ujawnieniu akowców powróciła do Warszawy. 11 listopada 1945 roku wyszła za mąż za Jerzego - wypuszczonego w tym czasie na wolność.

Po ukończeniu studiów od 1968 roku przez 15 lat pracowała w Państwowych Zakładach Wydawnictw Szkolnych i Pedagogicznych, w redakcji miesięcznika "Oświata Dorosłych". Kierowała redakcją "Pedagogiki i Psychologii". Na emeryturę przeszła w roku 1983.

Aktywnie uczestniczyła w życiu Środowiska Żołnierzy Batalionu "Parasol", w którym była przewodniczącą Komisji Historycznej i Współpracy z Młodzieżą. Była członkiem Światowego Związku Żołnierzy AK, ponadto działała w Stowarzyszeniu Szarych Szeregów, w którym była Przewodniczącą Rady Naczelnej, była równocześnie członkiem Związku Powstańców Warszawskich.

Była jednym z tych powstańców, którzy po wojnie chętnie dzielili się swoimi wspomnieniami. Miałam częste kontakty z harcerzami i nauczycielami. Przyznano jej Order Uśmiechu.

zyciewarszawy.pl