Ku większej chwale Boga

powrót do artykułu
« Poprzednie Następne »
To nie pomyłka – tak wygląda kościół Jezuitów od strony, od której prawie nikt w Warszawie go nie ogląda. A warto zajrzeć na podwórze przy Jezuickiej i spojrzeć ku górze.
Waldemar Kompała
Źródło: Fotorzepa

To nie pomyłka – tak wygląda kościół Jezuitów od strony, od której prawie nikt w Warszawie go nie ogląda. A warto zajrzeć na podwórze przy Jezuickiej i spojrzeć ku górze.

  • Wnętrze kościoła NMP Łaskawej w międzywojniu. Nie ma już śladu po 20 wystawnych marmurowych i lipowych ołtarzach
  • To nie pomyłka – tak wygląda kościół Jezuitów od strony, od której prawie nikt w Warszawie go nie ogląda. A warto zajrzeć na podwórze przy Jezuickiej i spojrzeć ku górze.
  • Po wojennych zniszczeniach w podziemiach przetrwało niewiele. Zachowały się tylko dwie krypty
  • Fragment popiersia marszałka wielkiego koronnego Franciszka Bilińskiego. Tylko to ocalało z wystawnej kompozycji nagrobnej
  • Porównajmy to zdjęcie z sąsiednią stroną – zobaczmy, jak zmienił się wystrój kościoła przez ostatnie sto lat
  • Figura NMP noszona jest podczas procesji w Boże Ciało od drugiej połowy XVIII wieku. Na co dzień znajduje się w zakrystii kościoła oo. Jezuitów
  • Ta lwica trafiła przed kościół Jezuitów sprzed kościoła popijarskiego, przekształconego na cerkiew
  • Podziemia – ocalałe z powstania resztki nagrobków wmurowane są w ściany
  • Tylko te figury ocalały z dawnego frontonu świątyni. Dziś są w podziemiach